Atzera baino aurrera begira jarri eta aurretzea dagokigu

IMG_20140321_192414Pasa den ostiralean Groseko Kortxoenea Gaztetxean anti-OTAN eguna ospatu genuen. Orain 28 urte, 1986ko martxoaren 12ko erreferendumean Euskal Herriak argi adierazi zuen bere hitza: OTANi ez! Horregatik OTAN zein inperialismoaren aurkako borroka gogora ekarri nahi izan dugu eta beraz hitzaldi batekin ekin genion ekimenari.

Iñaki Gil de San Vicente eta Mikel Aramandiren eskutik atzera begira jarri ginen eta OTAN jaio zenetik gaurdainoko bilakaera azaldu ziguten. Bereziki Euskal Herriko nahiz Espainiako alderdi ezberdinek izaniko jarrera eta hartutako erabakiak azaldu zizkiguten, eta nola ez, baita jendartean zabaldutako mugimendu eta borrokak ere.

IMG_20140321_202140 Argi geratu zen ordea, denbora guzti honetan nazioarteko egoera, estatuen arteko harreman eta sistemaren beharrean arabera moldatzen joan dela OTAN. Garaiak aldatu ahala testuinguruak eskatzen zuen beharretara egokitzen joan izan den erakundea dugu, gutxi batzuen interesak mantentzeko helburuarekin beti ere. Azken batean, OTAN inperialismoaren tresna bat baita. Horregatik, sorrerako OTAN haren arrazoi eta helburuak, gaur egun edo datozen urtetakoen ezberdinak badira ere, beti ere interes berdinei erantzuten diela argi geratu zen bertaratutakoen artean.

IMG_20140321_221302Atzera begira hasi baginen ere aurrera begirako analisi eta hausnarketa batekin amaitu genuen hitzaldia galderen tartean. Hain zuzen, egungo sistemaren krisialdiaren aurrean, Estatu eta boteretsuek orain arteko eskema mantendu eta sakondu asmoz abian jarritako berregokitze prozesuetan esku hartze armatu eta militarrek, edota beldurraren mehatxuak jokatzen duten paperaz jardun genuen. Egoera honetaz kontziente izan eta bereziki estrategia hauek aurreikusi eta aurreratzeko beharra azpimarratu zen.

Behin hitzaldia amaituta kontzertuen tartea heldu zen eta kanpoan euria gogoz ari zen bitartean, pintxo eta trago artean Kortxoeneara hurbildu ginen dozenaka lagunok gustuz dantza egiteko parada izan genuen, Pingabwoys eta R-Systemtzia eta geroago Bad Sound System taldeen erritmora.

Inperialismoaren aurkako borroka ez da egun bateko kontua ordea eta horregatik lanean jarrituko dugu.

Atzo eta gaur OTANi ez! Euskal Herriari bai!


Advertisements

Estatu golpea gatzetsi eta Venezuelako iraultzari elkartasun adierazpenak Bilbo, Donostia eta Gasteizen

Euskal Herriko hainbat alderdi, sindikatu eta eragile sozialok deituta hainbat lagun batu gara Bilbo, Donostia eta Gasteizen antolatutako elkarretaratzeetan Venezuelan garatzen ari den eraldaketa prozesuaren alde egin eta bereziki azken aldian ultraeskuindarrek Estatu Batuen laguntzarekin eman nahi duten estatu kolpea gaitzesteko. Egoerak bultzatuta Euskal Herritik elkartasun aktibo eta iraunkorrerako deia egiten dugu; elkartasuna Venezuelako herri borrokalariarekiko, bere herri–mugimenduekiko, demokratikoki hautatutako gobernuarekiko eta bereziki iraultza bolivartarrari.Hemen duzue Donostiko elkarretaratzeko argazki bat:

la foto

Gora iraultza bolibartarra!

 

Gaur anti-OTAN jaialdia Kortxoenean Gaztetxean

Donostia

Askapenatik atzoko ideia eta egitasmoak gure egin nahi ditugu, herriok ez dugulako ahazten. Eta orain 28 urte euskal herriak eginiko hautua, hartutako hitza lantzen eta borrokatzen jarraitu nahi dugu biharko egunez martxoaren 12a OTAN zein inperialismoaren kontrako borrokan erreferente bilaka dadin.

Horretarako borroka eta garai hurak gogoratzetik ekin nahi izan dugu ikasturte honetan eta OTAN zein inperialismoaren aurkako mugimendua gurera ekarri, gaur gaurkoz Euskal Herriaren hitzak zapaldua izaten jarraitzen duela ulertzeko.

Dinamika honen baitan Donostiako Askapenako kideok datorren martxoaren 21erako anti-OTAN jaialdia antolatu dugu Groseko Kortxoenean Gaztetxean. Arratsaldeko 19:00etan ekingo diogu egitarauari eta asteko, denboran atzera begira jarriko gara. Iñaki Gil de San Vicente eta Mikel Aramandiren laguntzaz OTANen benetako arrazoi eta funtsak lantzeaz bat 1986ko erreferendumaren giroa eta Euskal Herrian eta bereziki Donostian aipatu erakundearen aurkako mugimendu nahiz ekimenak zeintzuk izan ziren ezagutzeko aukera izango dugu.

Hitzaldia amaituta Bad Sound System, Pingabwoys eta R-Systemtzia taldeen errimora dantza egiteko aukera izango dugu!

Animatu eta etorri gurekin inperialismoaren aurkako egun honetara!

Martxoaren 21ean zatoz Kortxoeneara!

Atzo eta gaur, OTANi ez!

Euskal Herriari BAI!

Martxoaren 21ean anti-OTAN jaialdia Kortxoenean Gaztetxean

Donostia

Askapenatik atzoko ideia eta egitasmoak gure egin nahi ditugu, herriok ez dugulako ahazten. Eta orain 28 urte euskal herriak eginiko hautua, hartutako hitza lantzen eta borrokatzen jarraitu nahi dugu biharko egunez martxoaren 12a OTAN zein inperialismoaren kontrako borrokan erreferente bilaka dadin.

Horretarako borroka eta garai hurak gogoratzetik ekin nahi izan dugu ikasturte honetan eta OTAN zein inperialismoaren aurkako mugimendua gurera ekarri, gaur gaurkoz Euskal Herriaren hitzak zapaldua izaten jarraitzen duela ulertzeko.

Dinamika honen baitan Donostiako Askapenako kideok datorren martxoaren 21erako anti-OTAN jaialdia antolatu dugu Groseko Kortxoenean Gaztetxean. Arratsaldeko 19:00etan ekingo diogu egitarauari eta asteko, denboran atzera begira jarriko gara. Iñaki Gil de San Vicente eta Mikel Aramandiren laguntzaz OTANen benetako arrazoi eta funtsak lantzeaz bat 1986ko erreferendumaren giroa eta Euskal Herrian eta bereziki Donostian aipatu erakundearen aurkako mugimendu nahiz ekimenak zeintzuk izan ziren ezagutzeko aukera izango dugu.

Hitzaldia amaituta Bad Sound System, Pingabwoys eta R-Systemtzia taldeen errimora dantza egiteko aukera izango dugu!

Animatu eta etorri gurekin inperialismoaren aurkako egun honetara!

Martxoaren 21ean zatoz Kortxoeneara!

Atzo eta gaur, OTANi ez!

Euskal Herriari BAI!

Sobre perros y collares

* Guillermo Paniagua Askapenako kideak idatzitako iritzi artikulua

En numerosas ocasiones, la propia sinceridad arrogante del amo todopoderoso es la encargada de bajarnos a tierra para recordarnos las reglas del juego en las que estamos inmersas. La cínica formulación del presidente Franklin D. Roosevelt a la hora de caracterizar a Somoza (“Es un hijo de puta, pero es nuestro hijo de puta”) o la más actual, profesada por el multimillonario Warren Buffet (“Hay una guerra de clases, sí, y nosotros los ricos la estamos ganando”), son algunas de las muchas anécdotas a través de las cuales aflora sin tapujos la verdadera cara del sistema dominante. En esta línea tumbabiertista se integran las descaradas declaraciones de sendos altos cargos de las agencias estadounidense Nacional Endowment for Democracy (NED) y de la Freedom House, supuestamente volcadas en la defensa de los derechos humanos y de la democracia en el mundo, en las que tanto uno como otro declaraban abiertamente que el trabajo que realizan es “el que desarrollaba encubiertamente la CIA hace algunas décadas”

Una guerra de clases, con el imperialismo yanqui y sus trasnacionales a la cabeza, en la que todos los frentes están abiertos con tal de ganarla ya sea apoyando dictaduras o fomentando golpes de Estado mediante procedimientos de desestabilización económicos, parapolíticos y paramilitares: ésta bien podría ser la síntesis de esta clase acelerada de marxismo aplicado dictada, desde el propio corazón de la bestia, por eminencias en la materia. Unas conclusiones cuya validez no sería definitiva si no fuera porque tanto la larga experiencia de los pueblos en la lucha contra el imperialismo como la propia candente y preocupante actualidad nos lo confirmaran a gritos. Y es que lo que ha ocurrido en Ucrania o lo que se busca en Venezuela (aunque en cada caso por razones y con intensidades diferentes) se inscribe innegablemente en una ofensiva imperialista mundial que no hace más que reactualizar y en algunos puntos perfeccionar su larga tradición intervencionista.

Los objetivos siguen siendo los mismos: destruir cualquier gobierno que no responda directamente a sus dictados. Por un lado tenemos a un gobierno ucraniano que, a pesar de no cuestionar al sistema como tal, tiene la desgracia de ocupar un espacio geopolítico clave para el imperialismo yanqui en su pelea hegemónica contra Rusia, además de ofrecer un apetitoso mercado para una hambrienta Unión Europea. Por otro lado, un gobierno como el de Venezuela que, en su caso, cuestiona de raíz al sistema capitalista a nivel nacional y continental, con la osadía añadida de desarrollar su crítica desde tierras de ingente riqueza petrolera. Estas razones, y no otras, son las que desatan la ira del imperio. No importa que Ucrania tuviese un gobierno tan “democrático” como cualquier sistema parlamentario burgués o que Venezuela supere todo los indicadores oficiales en cuanto a participación y legitimidad popular: son obstáculos a destruir a toda costa en nombre de la democracia y los derechos humanos. Porque claro, aunque determinados personajillos de la élite puedan permitirse el lujo de sincerarse, el Sistema como tal tiene que presentarse como el gran benefactor que no es.

Para ello, tiene que contar con un relato y un casting de ensueño. En cuanto al relato, corre por cuenta de las grandes trasnacionales de la comunicación que se ofrecen gustosamente para servirnos diariamente un plato recalentado de propaganda en el que destacan tres elementos: demonizar al gobierno de turno; realzar la impoluta condición sociológica y reivindicativa de algunos de los sectores movilizados (ciudadanos de a pie, estudiantes, democracia, fin de la corrupción, etc.) y finalmente esconder o relativizar la práctica subversiva de actores internos y externos. ¿O acaso no vieron en la televisión estos entrañables estudiantes venezolanos y estos heroicos ciudadanos ucranianos arriesgando sus vidas en aras del bienestar general, esquivando balas y viéndose obligados, ocasionalmente, desde una contención pacifista ejemplarizante, a devolverlas? En cuanto al casting, se encargan de realizarlo las benévolas agencias mencionadas al inicio de este texto, buscando, financiado y entrenando en la tan alabada e inofensiva sociedad civil jóvenes acomodados y desideologizados, nuevos ricos frustrados, lúmpenes desesperados y fascistas declarados. En caso de éxito, vendrá la hora de los premios y de la verdad: en Ucrania la extrema derecha organizada y no el ciudadano de a pie se lleva nada más y nada menos que seis carteras, incluido el Comité de Seguridad Nacional y de Defensa Nacional…

En pocas palabras, el modus operandi del imperialismo parece apostar cada vez más por esta combinación donde lo civil y lo militar se confunden y al mismo tiempo nos confunden, movilizando una planta de actores que, tras su paso por el cuidadoso relato massmediático, consigue darle legitimidad político-ideológica sin perder eficacia político-militar al desarrollo de lo que quieren vender como una colorida revolución cuando de lo que se trata es de un oscuro golpe de Estado.

28 urte eta gero euskal herritarrok OTANi ez!

6

Martxoaren 12an, atzo 28 urte betete ziren ikasleok, gazteok, euskalgintza eta kultur mugimenduko kideok, langileok, langileok… euska herritarrok OTANi ezezko borobila adierazi geniola. Gaur gaurkoz euskal herritarrok hartutako hitzak ukatua eta zapaldua izaten jarraitzen du ordea. Bardeak ditugu hain zuzen ere Euskal Herriaren subiranotasunaren lapurreta argia eta OTANen isla agerikoa. Horregatik goizean Gasteizko Legebiltzarraren aurrean elkarretaratzea burutu genuen (argazkia) eta arratsaldeko 20:00etan berriz Iruñako Gobernu Zibilaren aurrean batu, Euskal zein Espainiar instituzioei orain 28 urte Hego Euskal Herrian titular bilakatuko aldarria errespetatzeko eskatuz.

2

1986ko Martxoaren 12 hartan, papeletaz papeleta, kalez kale, lantegi, instituzio, herriko plaza zein ikastetxeetan, mitin, manifestazio, kontzertu edo ekimen ezberdinetan aldarrikatutako ideia letra larriko lerro buru bilakatu genuen; “Ezezko borobila OTANi Hego Euskal Herrian”.

Ezezkoz ezezko Euskal Herriaren subiranotasun nazional eta sozialari baiezkoa eman genion eta papeletaz papeleta Euskal Herri antiinperialista aldarrikatu. Gure askatasun eta burujabetzaren alde egin genuen eta aldi berean, munduko herrien askatasun eta subirautasunen kontra doazen prozesu politiko, ekonomiko eta militarren aurka agertu zen herria izan zen gurea, izan ginen gu. Zapaldutako herri bezala, beste edozein herriren zapalketaren aurka geunden eta egoten jarraitzen dugu, guretzat herrien arteko harremanak elkartasunean eraiki behar direlako, sortzeke dugun itun baliotsua, bestalde. 1986ko martxoaren 12an, gure nortasun eta izatea aldarrikatu genuen, gure lekua eta gure munduaren ikuskera oihukatu.

Atzoko ideia eta egitasmoak gure egiten ditugu, herriok ez dugulako ahazten. Horregatik Kapitalismoaren menera lotzen gaituzten kateetatik askatzeko borrokan jarraituko dugu, Euskal Herritik gerra inperialistak babestu eta baketik negozioa egiten dituzten enpresak kanporatzeko lanean. Inperialismoari bizkar emanez Euskal Herriaren burujabetzarazko bidean aurrera jarraituko dugu biharko egunez martxoaren 12a inperialismoaren kontrako borrokan erreferente bilaka dadin.

 

Atzo bezala gaur eta gaur bezala bihar!

OTANi ez!

Euskal Herriari BAI!